Wanvisa さんのプロフィール-/\-" ::<~สวัสดี..แสดดด!...フォトブログリストその他 ![]() | ヘルプ |
-/\-" ::<~สวัสดี..แสดดด!!~>::เข้ามาไม..ว่างมากหรอ..กร๊ากกกกก ๑•ิ.•ั๑ 5月18日 ฟู้ววว=======================================================
เ ห นื่ อ ย ใ จ เ ห ลื อ เ กิ น . .
=======================================================
ขอไว้อาลัยแก่การจากไปของเฮียปิงด้วย
ขอให้เฮียไปสู่สุคตินะ ^ ^ 3月29日 เกาะช้าง (After)ในที่สุดเราก็กลับมาจากเกาะช้างด้วยความปลอดภัย (แต่ไม่ 100%) วันนี้จะมาสาธยายเรื่องต่างๆให้ฟัง ความยาวขึ้นกับความขยันของกรูเอง เริ่มออกเดินทางกันวันที่ 26 มีนา 51 นัดเจอกะหมู่คณะที่บางปะกอก
จากนั้นรถก็ออกตัว ก็นั่งคุยเรื่องสัพเพเหระกันไปจนถึงที่พักมอเตอร์เวย์ ก็แวะรับประทานอาหารกัน ที่นั่นมีพระเดินบิณฑบาตกันอย่างไม่น่าเชื่อ (ไม่น่าเชื่อว่าแถวนั้นจะมีวัด - -")เสร็จก็ขึ้นรถนั่งยาวไปถึงตราดทีเดียว (ระหว่างเดินทางท้องฟ้ามืดกระจายเป็นหย่อมๆเหมือนฝนจะตก T^T) พอถึงท่าเรือเฟอร์รี่เราก็ดีใจกันยกใหญ่..แต่ต้องต่อแถวรอเอารถลงเรือ เราก็ลงไปยืนถ่ายรูปกันท่ามกลางแสงแดดและสายตาผู้คนบนรถคันอื่น แต่จะไปอายอะไรล่ะ คนเยอะแยะ เราก็เลยยืนถ่ายรูปกันอย่างสบายใจ แต่ก็ไม่สบายกายเพราะมันร้อนมากค่ะ จากนั้นเราก็ได้ขึ้นเรือกันจนได้ ลงเรือกันเตอะ น้ำทะเลสีเขียว
เราขึ้นไปยืนบนเรือกัน แต่ว่าส่วนใหญ่เขาจะอยู่บนรถกัน (ก็ช่างเขาสิ) แล้วเราก็ได้พบว่าน้ำทะเลสีเขียวมันช่างงดงามเหลือเกิน (55 เวอร์จิง) และแล้วในที่สุดเราเดินทางมาถึง"เกาะช้าง"ฝนตกพรำๆต้อนรับทีเดียว ถึงแว้ววววววว ทางคดเคี้ยว
เราก็นั่งรถตู้ขึ้นเขาที่แสนจะชันและคดเคี้ยว ถึงขั้นเขาใหญ่ต้องชิดซ้าย เวลาขึ้นเขาทีก็ต้องกั้นหายใจ (เผื่อตัวจะเบาขึ้น ซึ่งก็ไม่ช่วยอะไรเลย) ในที่สุดเราก็ขึ้นๆลงๆเขาจนมาถึง "ใบลานเบย์ รีสอร์ท" ณ อ่าวใบลาน ซึ่งเป็นที่ๆเราจองที่พักไว้นั่นเอง แล้วเราก็ไปเดินลงไปสำรวจรีสอร์ท พบว่าช่างเป็นรีสอร์ทที่เดินทางไปยังห้องพักลำบากเหลือเกิน เหนื่อยๆ ที่พักก็ไม่ติดหาดด้วย มันเป็นหินล้วนๆง่ะ ไม่สามารถลงเล่นน้ำได้เลย บรรยากาศในห้องพักไม่น่าไว้วางใจ เพราะที่พักอยู่ติดเขาเลย ติดมากๆ จะมีตัวอะไรโผล่ออกมามั่งก็ไม่รุ ก็เลยปรึกษากันว่าจะไปหาที่พักใหม่ โดยการโหวต..เสียงคนอยากย้ายเยอะกว่าก็เลยได้ย้าย (ค่อยยยังชั่ว) พอไปบอกเจ้าของรีสอร์ท เขาก็ดีนะ บอกที่นี่ต้องเป็นคนรักธรรมชาติ ถึงจะอยู่ได้ แล้วยังบอกอีกด้วยว่ามีตุ๊กแก - -" ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร จากนั้นเราจึงเดินทางไปยังที่พักใหม่ที่ชื่อ "พร บังกะโล" ณ หาดไก่แบ้ หน้าที่พัก เป็นหินๆล่ะ หมาเมา..ตลกดี
ที่ๆพี่กวิ้นอยากเข้าพักจนตัวสั่น (55 ล้อเล่นนะเคอะ) เพราะว่าพี่กวิ้นเคย โทรมาจอง แต่เขาไม่ให้จองต้อง walk in เข้าไปเลย (เล่นตัวจิง เอิ๊กๆ) ปรากฏว่า..บรรยากาศใช้ได้ ที่พักเกือบติดทะเล ราคาก็ถูก ยอดเยี่ยมจิงๆ ก็เลยพักกันที่นี่แหละ จากนั้นเราก็ไปไหว้พระที่ วัดคลองพร้าว แล้วตบด้วย ไปเล่นน้ำตกคลองพลู (น้ำตกที่น้ำเหือดแห้งมากมาย...เสียดายจิงๆ) กัน น้ำตกคลองพลู (น้ำเยอะมะ) หาดทรายขาว (ขาวจิงๆนะ)
จากนั้นเราก็ไปเที่ยวที่หาดทรายขาว ฝรั่งเยอะจิงๆ เห็นแล้วหื่นขึ้นเลย 55 แล้วก็ถึงเวลารับประทานอาหารเย็น เราตระเวนหาร้านอร่อยๆเป็นเวลานาน
แล้วก็มาจบที่ร้าน เจ๊อิ๋ว อาหารอร่อยดี แต่น่าอดสูที่กรูกินเป็นไม่กี่อย่าง.. ปลากระพงนึ่งมะนาวอร่อยดี เอิ๊กๆ แล้วเราก็เข้าสู่ที่พักกัน (ฝนตกด้วยล่ะ) อาบน้ำ ปะแป้ง เข้านอน [พี่กวิ้นชอบพูดถึงเรื่องลึกลับ นิสัยไม่ดี แย่มากๆ] วันที่ 27 มีนา 51 วันนี้ต้องตื่นแต่เช้า (ตั้งปลุกตี 5 แต่ตื่น 6 โมง เจริญจิง)
แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จ..ก็ออกมานั่งกินขนมกันหน้าบ้านอย่างเอร็ดอร่อย หน้าที่พัก พร้อมพี่กวิ้น ที่นั่งกินหนม พร้อมหลักฐาน
และแล้ว...อิทธิพลทัวร์ ก็โทรมาบอกว่า รถมารับหน้าบังกะโลแล้ว อะไรกัน นัดไว้ 8.30 น. นี่ยังเช้าอยู่เลย เราก็เลยไปนั่งกินข้าวต้ม(แสนแพง)กันก่อน แล้วค่อยขึ้นรถไป ยังไงก็ขึ้นก่อน 8.30 น. อยู่ดี เราไม่ผิดนะ 55+ แล้วมันก็ แวะรับคนอีก เป็นคนไทย 2 คน และฝรั่งอีก 5 คน กรี๊ดดดๆ มีเด็กน้อยน่ารัก ชายและหญิง 2 คนมากะพ่อแม่และแกรนมา น่ารักจิงๆเชียว น่าสัมผัส 55+ (เริ่มนอกเรื่อง) แล้วเราก็ไปดำน้ำกัน เปียกแล้วก็แห้ง แล้วก็เปียกแล้วก็แห้ง
หนุกหนานกันไป และแล้วสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น กรูโดนหอยเม่นทิ่มตีน T T
ดิส อีส อะ หอยเม่น (สยองจิงๆ) ดิส อีส อะ หนาม อิน มาย ฟุต
มันปวดๆชาๆ ช่างน่าเจ็บใจจิงๆ ไม่ได้อยากยุ่งด้วยซะหน่อย..มายุ่งกะกรูทำไม
ทิ่มกรูไป 3 เข็มแหนะ สะเทือนใจมากมาย พอขึ้นเรือคนนำเที่ยวเลยรักษาให้
ด้วยการเอาด้ามมีด(ที่ใช้ทำอาหารให้กรูกิน)มาทุบๆบริเวณแผลทั้ง 3 ดังตุ๊บๆ
โอ้ววว ตอนแรกว่าปวดแล้ว แต่ตอนโดนทุบนี่ปวดกว่า เลือดไหลเป็นทางเลย
แล้วเขาก็เอาน้ำส้มสายชูมาแตะๆให้ เสร็จแล้ว...จบการรักษาแต่เพียงเท่านี้
เฮ้ออออ ซวยจิงๆเลยกรู ตอนนี้ยังปวดๆอยู่เลย แต่ไม่รุจะรักษายังไงดีอ่ะ
จากนั้นเราก็กลับที่พักกัน คืนนั้นไม่ได้กินข้าวด้วย T T แล้วเราเข้านอน เย้ๆ
วันที่ 28 มีนา 51 วันนี้ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว แล้วก็ไปถ่ายรูปเล่นกันด้วยความหิว
(เพราะไม่ได้กินข้าวเช้า)แล้วก็ check out ออกไปกินไก่ย่างส้มตำที่หาดไก่แบ้
แล้วก็ข้ามเรือเฟอร์รี่กลับฝั่ง ไปแวะที่แหลมแม่พิมพ์ จ.ระยอง รับประทานอาหาร
(ที่กรูกินไม่ค่อยเป็นอีกแล้ว) แล้วก็นั่งรถกลับกรุงเทพฯกันโดนสวัสดิภาพ ^ ^"
3月25日 เกาะช้าง (before) & Senior Projectพรุ่งนี้เราจะเดินทางไปเกาะช้างกันโดยลูกทัวร์ประกอบไปด้วย..
ตูรี่ ต่อ ฮั้ว หมู พี่กวิ้น น้องพี่กวิ้น และ คุณแม่ของพี่กวิ้น ^ ^"
กิจกรรมจะมีการดำน้ำเป็นหลัก (ไม่อยากดำอ่า..กลัวปลาตอด 55)
เด๋วกลับมาค่อยมาอัพใหม่ เอิ๊กๆ พอดีวันนี้ว่างเลยมาอัพเล่นๆก่อน
แล้วก็โปรเจ็คกลุ่มกรูเสร็จเรียบร้อยโรงเรียนลาวแล้วนะเคอะ
ต้องขอขอบคุณ...
- อาจารย์ที่ปรึกษาที่ให้การสนับสนุนและช่วยเหลือกลุ่มเราเป็นอย่างดี
- แป๋ว ผู้ทำหน้าที่เขียนโปรแกรมทั้งหมด คุคุ
- ที ผู้ทำหน้าที่ปริ้นรายงาน (ขอบคุณแล้ว..ไม่ต้องจ่ายตังค์ 55)
- เบส ผู้คอยช่วยเหลือแป๋วในเรื่องการเขียนโค้ด
- ต๊ะ ผู้คอยช่วยเหลือกลุ่มเราทางด้านโค้ดภาษาซี
- ปิ๊ก ผู้ทำให้กรูรู้ว่าสามารถเปลี่ยนไฟล์ notepad เป็น excel ได้
- โบกะไนล์ ที่คอยช่วยเหลือด้านปัญหาเล็กๆน้อยๆ
- Mr.Potter ที่มาช่วยดูโค้ดเป็นเวลาวันกว่าๆ 55+
- และสุดท้าย..พี่กวิ้นผู้คอยเป็นกำลังใจน้องตูรี่ >///<
(เขียนให้บรรดาแฟนคลับอิจฉาเล่นๆ กร๊ากกกกกกก)
หากตกหล่นใครไปก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย โฮะๆ
วันนี้วันเกิดคุณพี่สุดที่รัก มีความสุขมากๆนะเคอะ..จุ๊บๆ
![]() 2月19日 งานๆๆมะวาน..ไปสอบข้อเขียนที่บริษัทแห่งหนึ่งย่านชิดลมมา
เขาบอกว่าอยู่ตึก Mercury Tower ตรงข้ามเซนทรัล
ลงรถตรงแยกเพลินจิต(ฮั้วพามา..เอิ๊กๆ)ก็เดินมาตึกที่ว่า
เดินผ่าน 2-3 ตึกก็ยังไม่เจอ จนไปถึงตรงข้ามเซนทรัล
มันเป็นตึกที่เหมือนกำลังก่อสร้างอยู่ เลยคิดว่าไม่ใช่น่ะ
ยืนเอ๋อๆกันซักพัก ฮั้วก็เห็นป้ายสีเหลืองแปะอยู่หน้าตึก
ลักษณะเหมือนป้ายก่อสร้าง แต่ว่า เขียนชื่อตึกที่หาอยู่
(โง่ได้อีก..กรู..ยืนอยู่หน้าตึกแท้ๆ..แต่ยังไม่รุตัว - -")
ก็เลยเดินตามคนอื่นเข้าไป ย่างก้าวแรกๆสภาพตึกยังคง
ไม่น่าไว้วางใจแต่ก็เอาน่า ก็เดินไปแลกบัตรกะคุณพี่ยาม
จากนั้นก็ไปขึ้นลิฟท์ เข้าไปปุ๊บกวาดตามองปุ่มหาชั้นค่ะ
แต่มันไม่มี โอ้ววมายก๊าดด ขึ้นลิฟท์ผิดตัว ชีวิตมากมาย
แต่ก็ถึงจนได้ บริษัทค่อนข้างเงียบสงบ+ซีเคียวสูงมากๆ
แล้วกรูก็พบว่ามีแต่คุณผู้ชายมาสอบทั้งนั้นเลย เท่าที่ดู
รู้สึกว่าจะมีผู้หญิงอยู่..ทั้งหมด (นับๆๆๆๆ) 5 คนด้วยกัน
มันช่างน้อยนิดเหลือเกิน พูดถึงตัวข้อสอบ..ก็ยากอ่ะนะ
ข้อสอบ Logic สนุกดีว่ะ...เหมือนเล่นเกมปริศนาเลย
แต่ก็ทำไม่ทัน แย่อ่ะ แต่ข้อสอบ coding นี่ โอ้วว..โน
มันอยากมากๆ ออกเชิงวิดวะซึ่งกรูไม่เคยเรียนมาก่อน
ชีวิตนี้กรูจะมีงานทำมั้ยเนี่ย (ทำข้อสอบไม่ได้ซะบริษัท)
T^T T^T T^T T^T T^T
2月8日 พรหมลิขิต..บลาๆๆ☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด
ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ
... ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ ...
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มะวานเจอคุโร่ ที่เอ็มเคด้วยล่ะ โฮะๆ
สงสัยจะเป็นพรหมลิขิต(กล้าคิดเนอะ)
[ได้ข่าวว่า..มากะแฟน T T] ช่างแมร่ง
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
อ่าาา..ตั้งแต่คุณพี่รู้ว่า"ภูเขาพี"ถ่ายนู๊ดดด
คุณพี่ก็..เหมือนว่า..จะทำใจไม่ค่อยได้นะ
คุณพี่เลยบรรเทาอาการเศร้าสลดเสียใจ
ด้วยการนั่งดูรูปที่มันถ่ายไว้เป็นการใหญ่
"บ่นไปดูไป" เคยดูมะรายการนี้ ถ้าไม่เคย
มาดูที่บ้านกรูสิ มีทุกวันเลย กร๊ากกกกกก
สงสัยกะบ่นให้ครบ 100 วันแล้วเผาทีเดียว
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
มะวานไปเยาวราชกะที่บ้าน คนเยอะมากมาย
ไม่รุจะกันทำไมวันเดียวกะกรู (เอ๊ะ..ยังไงเนี่ย)
ปีอื่นๆ เวลาเข้าไปในวัดน้ำตากรูจะไหลพราก
อาจดูเหมือนซึ้งในรสพระธรรม แต่ แสบตาชิบ
ปีนี้ไหวตัวทัน..เลยออกมายืนรอข้างนอก โฮะๆ
กับคุณพี่ที่กล่าวถึงข้างต้น จากนั้นเราก็เดินไปกิน
ข้าวหน้าไก้ 5 แยก ทำให้กรูได้รู้ว่า ร้านมันอยู่ใกล้
โรงพยาบาลกลางนิดเดียวเอง T T ถ้ารู้ก่อนหน้านี้
ตอนฝึกงานคงเดินมากินแล้วล่ะ โง่ได้อีกนะเนี่ยกรู
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
มะวาน(อีกแล้ว) ไปคลองถม(ต่อจากไปเยาวราช)
ป๊าว่าจะซื้อนาฬิกา(ของแท้ให้) แต่ป๊าพาไปดูร้านที่
ไม่ค่อยน่าไว้ใจ(ว่าจะเป็นของแท้)เลยนะ แต่ก็โอเค
เจอแบบที่ถูกใจ 1 เรือน เป็นแบบที่ป๊าเล็งๆไว้ให้แล้ว
ก็สวยดีนะ เป็นของ Orient Japan แต่ว่ามันเป็นรอยอ่ะ
แถมมีเรือนเดียวซะด้วย (ของแท้ที่ไหนเขาเป็นรอยฟะ)
คนขาย (เป็นทอมที่ชอบพูดคับตลอดเวลา น่ารำคาญจิงๆ)
จัดแจงเอานาฬิกาไปถูใหญ่เชียว กะว่ามันจะหลุดไปได้ง่ายๆ
จะบอกว่ารอยมันเป็นร่องลงไป ไม่ได้เลอะซอส จะได้ถูออก
เธอ(หรือเขา)ก็เอาแต่จะขายอย่างเดียว ไม่ดูความเป็นจิงเลย
คนขายแบบนี้มันไม่น่าติดต่อซื้อขายด้วยจิงๆเลย ให้ตายเถอะ
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
มะวานของมะวาน ครอบครัวเราก็ไปโรงเบียร์กันอีกแล้ว
คราวนี้มีการแสดงจักรยานด้วย...เก่งเหลือเกิน ซูฮกจิงๆ
เรื่องมันอยู่ที่ว่าคราวนี้ บ่าววี มาอ่ะสิ ร้องแต่เพลงไรไม่รุ
พี่บ่าวก็ร้องไม่กลับบ้านซะที ทำเอา level กรูลดฮวบเลย
(ไม่ได้ว่าพี่บ่าววีนะคะ นู๋แย่เองที่ดันไม่รู้จักเพลงพี่บ่าวค่ะ)
เซ็งมากมาย เต้นไม่ออกเลยทีเดียว เพราะพี่บ่าวคนเดียว
(เอ่อออ...ไหนมะกี้บอกไม่ได้ว่าพี่บ่าวไง กร๊ากกกกกกก)
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
|
|
|||
|
|