Wanvisa さんのプロフィール-/\-" ::<~สวัสดี..แสดดด!...フォトブログリストその他 ツール ヘルプ

W. Wanvisa

職業

-/\-" ::<~สวัสดี..แสดดด!!~>::

เข้ามาไม..ว่างมากหรอ..กร๊ากกกกก ๑•ิ.•ั๑

Image hosting by Photobucket

Image hosting by Photobucket

web site counter

Image hosting by Photobucket

Image hosting by Photobucket

5月18日

ฟู้ววว

=======================================================
เ ห นื่ อ ย ใ จ เ ห ลื อ เ กิ น . .
=======================================================
 
 
ขอไว้อาลัยแก่การจากไปของเฮียปิงด้วย
 
ขอให้เฮียไปสู่สุคตินะ ^ ^
3月29日

เกาะช้าง (After)


ในที่สุดเราก็กลับมาจากเกาะช้างด้วยความปลอดภัย (แต่ไม่ 100%)
วันนี้จะมาสาธยายเรื่องต่างๆให้ฟัง ความยาวขึ้นกับความขยันของกรูเอง
 
เริ่มออกเดินทางกันวันที่ 26 มีนา 51 นัดเจอกะหมู่คณะที่บางปะกอก
จากนั้นรถก็ออกตัว ก็นั่งคุยเรื่องสัพเพเหระกันไปจนถึงที่พักมอเตอร์เวย์
ก็แวะรับประทานอาหารกัน ที่นั่นมีพระเดินบิณฑบาตกันอย่างไม่น่าเชื่อ
(ไม่น่าเชื่อว่าแถวนั้นจะมีวัด - -")เสร็จก็ขึ้นรถนั่งยาวไปถึงตราดทีเดียว
(ระหว่างเดินทางท้องฟ้ามืดกระจายเป็นหย่อมๆเหมือนฝนจะตก T^T)
พอถึงท่าเรือเฟอร์รี่เราก็ดีใจกันยกใหญ่..แต่ต้องต่อแถวรอเอารถลงเรือ
เราก็ลงไปยืนถ่ายรูปกันท่ามกลางแสงแดดและสายตาผู้คนบนรถคันอื่น
แต่จะไปอายอะไรล่ะ คนเยอะแยะ เราก็เลยยืนถ่ายรูปกันอย่างสบายใจ
แต่ก็ไม่สบายกายเพราะมันร้อนมากค่ะ จากนั้นเราก็ได้ขึ้นเรือกันจนได้
 
P1120365_resize  P1120373_resize
ลงเรือกันเตอะ                                           น้ำทะเลสีเขียว

เราขึ้นไปยืนบนเรือกัน แต่ว่าส่วนใหญ่เขาจะอยู่บนรถกัน (ก็ช่างเขาสิ)
แล้วเราก็ได้พบว่าน้ำทะเลสีเขียวมันช่างงดงามเหลือเกิน (55 เวอร์จิง)
และแล้วในที่สุดเราเดินทางมาถึง"เกาะช้าง"ฝนตกพรำๆต้อนรับทีเดียว
 
P1120383_resize  P1120384_resize
ถึงแว้ววววววว                                                ทางคดเคี้ยว

เราก็นั่งรถตู้ขึ้นเขาที่แสนจะชันและคดเคี้ยว ถึงขั้นเขาใหญ่ต้องชิดซ้าย
เวลาขึ้นเขาทีก็ต้องกั้นหายใจ (เผื่อตัวจะเบาขึ้น ซึ่งก็ไม่ช่วยอะไรเลย)
ในที่สุดเราก็ขึ้นๆลงๆเขาจนมาถึง "ใบลานเบย์ รีสอร์ท" ณ อ่าวใบลาน
ซึ่งเป็นที่ๆเราจองที่พักไว้นั่นเอง แล้วเราก็ไปเดินลงไปสำรวจรีสอร์ท
พบว่าช่างเป็นรีสอร์ทที่เดินทางไปยังห้องพักลำบากเหลือเกิน เหนื่อยๆ
ที่พักก็ไม่ติดหาดด้วย มันเป็นหินล้วนๆง่ะ ไม่สามารถลงเล่นน้ำได้เลย
บรรยากาศในห้องพักไม่น่าไว้วางใจ เพราะที่พักอยู่ติดเขาเลย ติดมากๆ
จะมีตัวอะไรโผล่ออกมามั่งก็ไม่รุ ก็เลยปรึกษากันว่าจะไปหาที่พักใหม่
โดยการโหวต..เสียงคนอยากย้ายเยอะกว่าก็เลยได้ย้าย (ค่อยยยังชั่ว)
พอไปบอกเจ้าของรีสอร์ท เขาก็ดีนะ บอกที่นี่ต้องเป็นคนรักธรรมชาติ
ถึงจะอยู่ได้ แล้วยังบอกอีกด้วยว่ามีตุ๊กแก - -" ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร
จากนั้นเราจึงเดินทางไปยังที่พักใหม่ที่ชื่อ "พร บังกะโล" ณ หาดไก่แบ้
 
P1120432_resize  P1120469_resize
หน้าที่พัก เป็นหินๆล่ะ                                     หมาเมา..ตลกดี

ที่ๆพี่กวิ้นอยากเข้าพักจนตัวสั่น (55 ล้อเล่นนะเคอะ) เพราะว่าพี่กวิ้นเคย
โทรมาจอง แต่เขาไม่ให้จองต้อง walk in เข้าไปเลย (เล่นตัวจิง เอิ๊กๆ)
ปรากฏว่า..บรรยากาศใช้ได้ ที่พักเกือบติดทะเล ราคาก็ถูก ยอดเยี่ยมจิงๆ
ก็เลยพักกันที่นี่แหละ จากนั้นเราก็ไปไหว้พระที่ วัดคลองพร้าว แล้วตบด้วย
ไปเล่นน้ำตกคลองพลู (น้ำตกที่น้ำเหือดแห้งมากมาย...เสียดายจิงๆ) กัน
 
P1120404_resize  P1120429_resize
น้ำตกคลองพลู (น้ำเยอะมะ)                         หาดทรายขาว (ขาวจิงๆนะ)

จากนั้นเราก็ไปเที่ยวที่หาดทรายขาว ฝรั่งเยอะจิงๆ เห็นแล้วหื่นขึ้นเลย 55
แล้วก็ถึงเวลารับประทานอาหารเย็น เราตระเวนหาร้านอร่อยๆเป็นเวลานาน
แล้วก็มาจบที่ร้าน เจ๊อิ๋ว อาหารอร่อยดี แต่น่าอดสูที่กรูกินเป็นไม่กี่อย่าง..
ปลากระพงนึ่งมะนาวอร่อยดี เอิ๊กๆ แล้วเราก็เข้าสู่ที่พักกัน (ฝนตกด้วยล่ะ)
อาบน้ำ ปะแป้ง เข้านอน [พี่กวิ้นชอบพูดถึงเรื่องลึกลับ นิสัยไม่ดี แย่มากๆ]
 
วันที่ 27 มีนา 51 วันนี้ต้องตื่นแต่เช้า (ตั้งปลุกตี 5 แต่ตื่น 6 โมง เจริญจิง)
แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จ..ก็ออกมานั่งกินขนมกันหน้าบ้านอย่างเอร็ดอร่อย
 
P1120465_resize  P1120462_resize 
 หน้าที่พัก พร้อมพี่กวิ้น                                   ที่นั่งกินหนม พร้อมหลักฐาน

และแล้ว...อิทธิพลทัวร์ ก็โทรมาบอกว่า รถมารับหน้าบังกะโลแล้ว อะไรกัน
นัดไว้ 8.30 น. นี่ยังเช้าอยู่เลย เราก็เลยไปนั่งกินข้าวต้ม(แสนแพง)กันก่อน
แล้วค่อยขึ้นรถไป ยังไงก็ขึ้นก่อน 8.30 น. อยู่ดี เราไม่ผิดนะ 55+ แล้วมันก็
แวะรับคนอีก เป็นคนไทย 2 คน และฝรั่งอีก 5 คน กรี๊ดดดๆ มีเด็กน้อยน่ารัก
ชายและหญิง 2 คนมากะพ่อแม่และแกรนมา น่ารักจิงๆเชียว น่าสัมผัส 55+
(เริ่มนอกเรื่อง) แล้วเราก็ไปดำน้ำกัน เปียกแล้วก็แห้ง แล้วก็เปียกแล้วก็แห้ง
หนุกหนานกันไป และแล้วสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น กรูโดนหอยเม่นทิ่มตีน T T
 
spiny_resize  P1120452_resize
 ดิส อีส อะ หอยเม่น (สยองจิงๆ)                                 ดิส อีส อะ หนาม อิน มาย ฟุต
 
มันปวดๆชาๆ ช่างน่าเจ็บใจจิงๆ ไม่ได้อยากยุ่งด้วยซะหน่อย..มายุ่งกะกรูทำไม
ทิ่มกรูไป 3 เข็มแหนะ สะเทือนใจมากมาย พอขึ้นเรือคนนำเที่ยวเลยรักษาให้
ด้วยการเอาด้ามมีด(ที่ใช้ทำอาหารให้กรูกิน)มาทุบๆบริเวณแผลทั้ง 3 ดังตุ๊บๆ
โอ้ววว ตอนแรกว่าปวดแล้ว แต่ตอนโดนทุบนี่ปวดกว่า เลือดไหลเป็นทางเลย
แล้วเขาก็เอาน้ำส้มสายชูมาแตะๆให้ เสร็จแล้ว...จบการรักษาแต่เพียงเท่านี้
เฮ้ออออ ซวยจิงๆเลยกรู ตอนนี้ยังปวดๆอยู่เลย แต่ไม่รุจะรักษายังไงดีอ่ะ
จากนั้นเราก็กลับที่พักกัน คืนนั้นไม่ได้กินข้าวด้วย T T แล้วเราเข้านอน เย้ๆ
 
วันที่ 28 มีนา 51 วันนี้ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว แล้วก็ไปถ่ายรูปเล่นกันด้วยความหิว
(เพราะไม่ได้กินข้าวเช้า)แล้วก็ check out ออกไปกินไก่ย่างส้มตำที่หาดไก่แบ้
แล้วก็ข้ามเรือเฟอร์รี่กลับฝั่ง ไปแวะที่แหลมแม่พิมพ์ จ.ระยอง รับประทานอาหาร
(ที่กรูกินไม่ค่อยเป็นอีกแล้ว) แล้วก็นั่งรถกลับกรุงเทพฯกันโดนสวัสดิภาพ ^ ^"
 
3月25日

เกาะช้าง (before) & Senior Project

 
พรุ่งนี้เราจะเดินทางไปเกาะช้างกันโดยลูกทัวร์ประกอบไปด้วย..
ตูรี่ ต่อ ฮั้ว หมู พี่กวิ้น น้องพี่กวิ้น และ คุณแม่ของพี่กวิ้น ^ ^"
กิจกรรมจะมีการดำน้ำเป็นหลัก (ไม่อยากดำอ่า..กลัวปลาตอด 55)
เด๋วกลับมาค่อยมาอัพใหม่ เอิ๊กๆ พอดีวันนี้ว่างเลยมาอัพเล่นๆก่อน
 
แล้วก็โปรเจ็คกลุ่มกรูเสร็จเรียบร้อยโรงเรียนลาวแล้วนะเคอะ
ต้องขอขอบคุณ...
- อาจารย์ที่ปรึกษาที่ให้การสนับสนุนและช่วยเหลือกลุ่มเราเป็นอย่างดี
- แป๋ว ผู้ทำหน้าที่เขียนโปรแกรมทั้งหมด คุคุ
- ที ผู้ทำหน้าที่ปริ้นรายงาน (ขอบคุณแล้ว..ไม่ต้องจ่ายตังค์ 55)
- เบส ผู้คอยช่วยเหลือแป๋วในเรื่องการเขียนโค้ด
- ต๊ะ ผู้คอยช่วยเหลือกลุ่มเราทางด้านโค้ดภาษาซี
- ปิ๊ก ผู้ทำให้กรูรู้ว่าสามารถเปลี่ยนไฟล์ notepad เป็น excel ได้
- โบกะไนล์ ที่คอยช่วยเหลือด้านปัญหาเล็กๆน้อยๆ
- Mr.Potter ที่มาช่วยดูโค้ดเป็นเวลาวันกว่าๆ 55+
- และสุดท้าย..พี่กวิ้นผู้คอยเป็นกำลังใจน้องตูรี่ >///<
  (เขียนให้บรรดาแฟนคลับอิจฉาเล่นๆ กร๊ากกกกกกก)
หากตกหล่นใครไปก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย โฮะๆ
 
วันนี้วันเกิดคุณพี่สุดที่รัก มีความสุขมากๆนะเคอะ..จุ๊บๆ
Happy Birthday Glitter Graphics from FreeGlitters.com
 
2月19日

งานๆๆ

 
มะวาน..ไปสอบข้อเขียนที่บริษัทแห่งหนึ่งย่านชิดลมมา
เขาบอกว่าอยู่ตึก Mercury Tower ตรงข้ามเซนทรัล
ลงรถตรงแยกเพลินจิต(ฮั้วพามา..เอิ๊กๆ)ก็เดินมาตึกที่ว่า
เดินผ่าน 2-3 ตึกก็ยังไม่เจอ จนไปถึงตรงข้ามเซนทรัล
มันเป็นตึกที่เหมือนกำลังก่อสร้างอยู่ เลยคิดว่าไม่ใช่น่ะ
ยืนเอ๋อๆกันซักพัก ฮั้วก็เห็นป้ายสีเหลืองแปะอยู่หน้าตึก
ลักษณะเหมือนป้ายก่อสร้าง แต่ว่า เขียนชื่อตึกที่หาอยู่
(โง่ได้อีก..กรู..ยืนอยู่หน้าตึกแท้ๆ..แต่ยังไม่รุตัว - -")
ก็เลยเดินตามคนอื่นเข้าไป ย่างก้าวแรกๆสภาพตึกยังคง
ไม่น่าไว้วางใจแต่ก็เอาน่า ก็เดินไปแลกบัตรกะคุณพี่ยาม
จากนั้นก็ไปขึ้นลิฟท์ เข้าไปปุ๊บกวาดตามองปุ่มหาชั้นค่ะ
แต่มันไม่มี โอ้ววมายก๊าดด ขึ้นลิฟท์ผิดตัว ชีวิตมากมาย
แต่ก็ถึงจนได้ บริษัทค่อนข้างเงียบสงบ+ซีเคียวสูงมากๆ
แล้วกรูก็พบว่ามีแต่คุณผู้ชายมาสอบทั้งนั้นเลย เท่าที่ดู
รู้สึกว่าจะมีผู้หญิงอยู่..ทั้งหมด (นับๆๆๆๆ) 5 คนด้วยกัน
มันช่างน้อยนิดเหลือเกิน พูดถึงตัวข้อสอบ..ก็ยากอ่ะนะ
ข้อสอบ Logic สนุกดีว่ะ...เหมือนเล่นเกมปริศนาเลย
แต่ก็ทำไม่ทัน แย่อ่ะ แต่ข้อสอบ coding นี่ โอ้วว..โน
มันอยากมากๆ ออกเชิงวิดวะซึ่งกรูไม่เคยเรียนมาก่อน
ชีวิตนี้กรูจะมีงานทำมั้ยเนี่ย (ทำข้อสอบไม่ได้ซะบริษัท)
 
T^T  T^T  T^T  T^T  T^T
 
2月8日

พรหมลิขิต..บลาๆๆ

 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด
ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ
... ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ ...
 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มะวานเจอคุโร่ ที่เอ็มเคด้วยล่ะ โฮะๆ
สงสัยจะเป็นพรหมลิขิต(กล้าคิดเนอะ)
[ได้ข่าวว่า..มากะแฟน T T] ช่างแมร่ง
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
  
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
อ่าาา..ตั้งแต่คุณพี่รู้ว่า"ภูเขาพี"ถ่ายนู๊ดดด
คุณพี่ก็..เหมือนว่า..จะทำใจไม่ค่อยได้นะ
คุณพี่เลยบรรเทาอาการเศร้าสลดเสียใจ
ด้วยการนั่งดูรูปที่มันถ่ายไว้เป็นการใหญ่
"บ่นไปดูไป" เคยดูมะรายการนี้ ถ้าไม่เคย
มาดูที่บ้านกรูสิ มีทุกวันเลย กร๊ากกกกกก
สงสัยกะบ่นให้ครบ 100 วันแล้วเผาทีเดียว
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
มะวานไปเยาวราชกะที่บ้าน คนเยอะมากมาย
ไม่รุจะกันทำไมวันเดียวกะกรู (เอ๊ะ..ยังไงเนี่ย)
ปีอื่นๆ เวลาเข้าไปในวัดน้ำตากรูจะไหลพราก
อาจดูเหมือนซึ้งในรสพระธรรม แต่ แสบตาชิบ
ปีนี้ไหวตัวทัน..เลยออกมายืนรอข้างนอก โฮะๆ
กับคุณพี่ที่กล่าวถึงข้างต้น จากนั้นเราก็เดินไปกิน
ข้าวหน้าไก้ 5 แยก ทำให้กรูได้รู้ว่า ร้านมันอยู่ใกล้
โรงพยาบาลกลางนิดเดียวเอง T T ถ้ารู้ก่อนหน้านี้
ตอนฝึกงานคงเดินมากินแล้วล่ะ โง่ได้อีกนะเนี่ยกรู
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
มะวาน(อีกแล้ว) ไปคลองถม(ต่อจากไปเยาวราช)
ป๊าว่าจะซื้อนาฬิกา(ของแท้ให้) แต่ป๊าพาไปดูร้านที่
ไม่ค่อยน่าไว้ใจ(ว่าจะเป็นของแท้)เลยนะ แต่ก็โอเค
เจอแบบที่ถูกใจ 1 เรือน เป็นแบบที่ป๊าเล็งๆไว้ให้แล้ว
ก็สวยดีนะ เป็นของ Orient Japan แต่ว่ามันเป็นรอยอ่ะ
แถมมีเรือนเดียวซะด้วย (ของแท้ที่ไหนเขาเป็นรอยฟะ)
คนขาย (เป็นทอมที่ชอบพูดคับตลอดเวลา น่ารำคาญจิงๆ)
จัดแจงเอานาฬิกาไปถูใหญ่เชียว กะว่ามันจะหลุดไปได้ง่ายๆ
จะบอกว่ารอยมันเป็นร่องลงไป ไม่ได้เลอะซอส จะได้ถูออก
เธอ(หรือเขา)ก็เอาแต่จะขายอย่างเดียว ไม่ดูความเป็นจิงเลย
คนขายแบบนี้มันไม่น่าติดต่อซื้อขายด้วยจิงๆเลย ให้ตายเถอะ
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
มะวานของมะวาน ครอบครัวเราก็ไปโรงเบียร์กันอีกแล้ว
คราวนี้มีการแสดงจักรยานด้วย...เก่งเหลือเกิน ซูฮกจิงๆ
เรื่องมันอยู่ที่ว่าคราวนี้ บ่าววี มาอ่ะสิ ร้องแต่เพลงไรไม่รุ
 พี่บ่าวก็ร้องไม่กลับบ้านซะที ทำเอา level กรูลดฮวบเลย
(ไม่ได้ว่าพี่บ่าววีนะคะ นู๋แย่เองที่ดันไม่รู้จักเพลงพี่บ่าวค่ะ)
เซ็งมากมาย เต้นไม่ออกเลยทีเดียว เพราะพี่บ่าวคนเดียว
(เอ่อออ...ไหนมะกี้บอกไม่ได้ว่าพี่บ่าวไง กร๊ากกกกกกก)
 
☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻-☺-☻
 
 
全 35 枚中 1 枚目